Şiirde sessizlik nerede durur?

Düzyazı boşluğu doldurur, şiir boşluğu kurar. Satır nerede biterse orada bir duraklama doğar; o duraklama cümlenin anlamını değiştirebilir, hatta tersine çevirebilir.

Bu yüzden bir şiiri yüksek sesle okumak onu iki kez okumak demektir: bir kez gözle, bir kez soluk ölçüsüyle. İkisi çakışmadığında şiir hâlâ çalışıyorsa, orada gerçekten bir şey vardır.

Sessizlik bir eksiklik değil, şiirin kendi ölçü birimidir — nota arasındaki es gibi.